jtemplate.ru - free extensions for joomla

Gehecht

 

'Het is tijd te beslissen of je erg gehecht bent aan je galblaas.' Gehecht? Gehécht?! Ik ben gehecht aan élk deel van mijn lijf!

 

De nacht kruipt voorbij, zelf kruip ik ongeveer hetzelfde als de nacht. Van bed naar toilet, naar wasbak, toch maar weer in bed. Zitten, liggen op een zij, weer zitten en ohh jeee snel naar de wasbak. Dan weer tegen de muren op, door het plafond en terug. Het toilet is al niet meer nodig. Mijn maaginhoud is tot nul gereduceerd, vakkundig door mijn lijf naar buiten gewerkt in een oerkracht zoals ik hem zelden ervoer. Nu is mijn lijf met iets anders bezig. Niets meer wat mijn maag dwars zit, waarom dan toch die enorme impulsen? Waarom die kracht die diep vanuit mij lijkt te komen, alsof er een kwaad verbannen dient te worden. Kokhalzend verbaas ik mij over hoe mijn lijf de regie totaal heeft overgenomen. Ik, die ratio en mijn eigen emotie zo lang boven de eisen van het vleselijke meende te kunnen stellen, moet hier  weer mijn meerdere erkennen aan de kracht van de natuur, de kracht van mijn eigen fysiek. Dit zo uniek gebouwde lijf heeft besloten dat er iets is wat er nú uit moet. Met heftige spuugvaardigheid nog wel. Een diepe grom brult vanuit mijn maag omhoog als in een schreeuw: 'ik heb niets meer te geven'. Een flinke scheut zonnebloem-geel spul volgt. Dat wat ik in mijn dagelijkse leven niet makkelijk zal doen, doe ik nu: ik spuug mijn gal. Pas daarna gunt mijn lijf me een beetje rust, de ren-acties naar de wasbak hoeven niet meer. Ik zit en lig en draai verder door de nacht. Even volhouden meisje, even volhouden. Zes uur. Deze nacht is bijna voorbij.

 

Enkele uren later die vraag van mijn huisarts: 'Het is tijd te beslissen of je erg gehecht bent aan je galblaas.' Prachtig hoe mijn lijf, met haar nooit meer te onderschatten forse kracht, de weg naar het antwoord al gebaand heeft: 'Erúit, dat ding!'

 

© Esther van der Werf – 12 april 2016

 
 
esthervanderwef blog